al 3 maande voorbij, wat gaat het snel !!

Zo rood as nen bloedend kalf

De rit van Sihanoukville naar kampot was een mooie rit ,de rijstvelden aan de ene kant en het gebergte langs de andere kant, af en toe wat slechte baan en loslopende koeien. Ook heb ik mijn eerste politiecontrole gehad, men controleerde al mijn papieren , alles inorde dacht ik komt die agent naar me toe , en vraagt het ene of andere papier, wat papier? hoe papier ,? vroeg ik . De agent die wat engels kon probeerde iets uit te leggen , en plots ging mijn lampje branden, ik deed mijn portemone open en gaf de agent 10 dollar, de agent schudde al lachend jaja , en ik mocht verder rijden, zo gaat dat hier . In Kampot was het nu ook weer een helse zoektocht naar een kamer, ook waar ik verleden jaar sliep voor 15 dollar vroegen ze nu 25 dollar( hier kunde op een jaar rijk worden), maar na lang zoeken had ik geluk, een kamer met een reuze bed en alles erop en eraan voor 14 dollar.

De eerste dag was om wat rond te lopen, en een pintje te drinken. De volgende dag ben ik naar Kep gereden, Kep ligt in een baai aan de gulf of Thailand, en krab is hier zeer gegeerd, van overal komen er mensen naar de vissersvrouwen om levende krabben te kopen, die je zelf kan uitkiezen en laten koken naar keuze. Voor 5 dollar had ik 1,5 kg krab.Ik dacht dat ik goede keuzes had gemaakt, maar na het koken bleken er verschillende krabben vol met zaad te zitten. Da heb ik weer geleerd se!!, Na een uurtje peuzelen, had ik voor eventjes genoeg van krabben.En ben ik even verder eens over de vismarkt gelopen, en wat me opviel was dat hier alles echt duur was, maar toch werd er veel verkocht, toeristen zijn soms gek denk ik.

De dag later ben ik een toer gaan doen , waar naartoe wist ik niet, ik volgde mijn neus, en na een 40 km staat er een bord Vietnam border, en ik dacht waarom niet. Dus ik richting, de grens, plots stopt de verharde weg , en er was een breed spoor van rode aarde en wat grind. Ik probeerde in mijn beste cambodiaans de weg naar de grens te vragen en men verwees mij naar de slecht weg, vooruit dan maar he!! Ik dacht na een km of 5 zal dat wel gedaan zijn zeker, maar nee, de volle 30 km was er niets anders dan het rode droge zand; tegen een 30 km per uur, ben ik verder naar de grens gereden, dat rijden dat ging nog , maar als er een tegenlinger of een voorbij razende auto kwam zag je geen hand meer voor je ogen.Uiteindelijk kwam ik aan de grens, aree wat ge grens kunt noemen de vuile weg liep gewoon verder en er sdtond een houten kot waar men het papierwerk in orde maakte, en na een klijne controle opende ze de slagboom voor jou , dat was het. Ik heb het natuurlijk niet gedaan . ik mag Vietnam niet in met mijn motor, maar ik had hier al ( vriendelijke ) mensen die me er attent op maakte hen tegen betaling te volgen over een sluipweg, en zo in Vietnam te komen, ik bedankte vriendelijk, ik heb men half warme cola uitgedronken en ben terug gereden. Na een 5 km was er een splitsing die ik van te voren niet gezien had, en ik twijfelde, ik vroeg de weg naar Kampot en ze wezen me een richting aan, ik volgde die , en na twee km wist ik het zeker, ik ben hier van te voren niet geweest, want de rode asseweg stopte en ging over in een verharde asfaltbaan.

Eentwintig km verder over mooie banen kwam ik weer in Kep aan, en nu wist ik de weg, een half uur later stond ik aan de receptie van het hotel om mijn sleutel te vragen, De vrouw aan de recptie kreeg een slappe lach, en ze vroeg me of ik wist hoe ik eruit zag en liet me een spiegel zien, ik zat helemaal onder het rode stof, mijn blauwe broek leek wel een rose, men marcelleke had de zelfde kleur, aree ik zat helemaal onder het stof, en wetende dat ik de laatste 40 km over mooie reed en soms wel tegen 100 per uur, dus moet er alveel stof afgewaaid zijn he!!

De eerste minuten onder de koude douche kleurde het water rood , net of ze waren een kalf aan het slachten, nadien ik dacht dat ik proper was en bijn benen afdroogde kleurde de handdoek weer rood, en ben me terug gaan wassen, een halve bus zeep heb ik nodig gehad .En toen ik later mijn neus en oren nog eens onderhande nam, was ik zeker nu ben ik weer nen echte oervlaming.

Een dag later ben ik naar de plaatselijke zoo gereden, het was een kleine dierentuin, met onverzorgde kooien en dieren, en ik dacht meteen aan de dierenbescherming, die zouden hier nogal een een werkje hebben. Later ben ik nog een snaar een bijna droge waterval gaan kijken, de moeite zalle, ik was weer voor een dollar in de zak gezet.

De dag later was het tijd om me te ontspannen met het vissen, ik ben op de markt wat kleine garnaal gaan kopen, me aan het brede rivier gezet, en even later was ik bezig, het lukte me niet om een visje te vangen, tot ik zag dat er tegen de betonnen boord langs het water vele kleine visjes zwommen. Ik heb men mes genomen en een tak van een boom gesneden, daar een lijn aan gemaakt, en ben beginnen te vissen( zo deden de oude belgen het vroeger ook) Nog geen minuutje later had ik mijn eerste visje beet, een klein visje dat ik meteen aan mijn haak haakte van mijn grote vislijn met de bedoeling nen grooooooote vis te vangen.

Awel ik kreeg de ene beet na de andere, en gooide alle visjes terug in het water en vroeg hen om hun ouders eens langs te sturen( maar ze verstonden me niet) plots komt er een oudere man naast me staan en bewonderde mijn viskunst, toen ik het volgende visje terug in het water gooide, brubbelde de man iets en haalde een plastieken tas uit zijn zak, en gebaarde me om de visjes in die tas te steken zodat hij ze later kon opeten, en dat heb ik dan gedaan, en tegen de avond had ik zeker twee kilo visjes bijeen gevangen, en toen ik die de man overhandigde, wou hij me zelfs 1000 real geven ( 20 euro cent) . Ik heb het geld niet aangenomen maar ik zag dat de man zeer trots zijn zakje vis aan iedereen toonde en steeds in mijn richting wees. Weer eens iemand gelukkig gemaakt op een eenvoudige manier.

S'avonds na een nodige douche, ik rook al bijna zo als de vissen, ben ik iets gaan eten , na het eten een wandeling, en tijdens die wandeling trok ik grote ogen. De man aan wie ik mijn vis gegeven had was de visjes aan het bakken op een kleine BBQ, en trachte de visjes te verkopen,!! Ahaa dat was de bedoeling, da weet ik weer voor volgende keer.

Vandaag ga ik het zeer rustig houden denk ik , en morgen vertrek ik richting Phnom Penh om later mijn visum te laten verlengen, en de verzekering van mijn motor, en dan blijf ik nog een maand in Cambodja als boedda het toelaat natuurlijk.

Goede daden, en de mensen profiteren ervan met mijn vis te verkopen, da is niet eerlijk OOO Neee.

Groetjes aan allen in het koude Europa, uit het warme , zwoele, en mooie Kampot,, mario

lawaai maken , da helpt !!

Leve het strand!

De laatste twee dagen in de hoofdstad van Cambodja, heb ik vooral mijn benen het lastig gemaakt .Het begon met een flinke wandeling naar de brug waar verleden jaar vele mensen zijn omgekomen door de paniek die er was ontstaan tijdens de oogstviering van het rijstjaar.Overal naast en op de brug liggen bloemstukken en kransen ter nagedachtenis van de overledenen.

Met de terugweg vergiste ik me van straat, zodat ik in plaats van korter bij het hotel te komen steeds verder afdwaalde. Na een klein uurtje had ik het door, en moest ik terug keren, zodat het donker was toen ik op mijn kamertje aankwam( moe maar voldaan ). Ik heb nog wat op mijn bed gelegen, en dan was het tijd voor echte cambodian food, lok laie, stond op het menu, een soort van stoofvlees, al wist ik niet wat soort van vlees het was, maar het smaakte.Later was het tijd voor de dagelijkse portie bier ( zou ik een verslaving hebben ??).

Na de pintjes, naar het live muziekcafe waar ik me verleden jaar zo goed kon amuseren, maar dit jaar speelde er een andere band, en het was een tegenvaller, zodat ik al voor 12 uur in mijn bed lag. En dan plots een hels lawaai overal, ik keek door het venster, en ik zag overal vuurwerk, wat ik niet wist, het is chineesnieuwjaar en dat vieren ze hier ook, en hoe!!

S'morgens tijdens een wandeling waren de mensen overal langs de straat vuurtjes aan het stoken, met gevolg dat de hele buurt stonk naar allerlei verbrand materiaal, wat me vooral opviel was dat de mensen kopie van dollars opstookte, later vernam ik de bedoeling. Men trachte de goden te bedanken voor een jaar van goed geluk, maar men is wel zo snugger om alleen copie's van geld te verbranden, presies of de goden weten dat niet.

Ik ben nog naar de russische markt geweest om een andere rugzak te kopen, die ik nu bij heb is versleten, overal komen de naden los, en dat vertouw ik niet.Maar ik ben zonder rugzak terug gekomen, ik kreeg niets gevonden naar mijn zin, en der zit ook zeer veel namaak tussen, en wat koopje misschien. Ik heb wel ee carohem gekocht . Die dag heb ik het nog rustig gehouden, en lag op tijd in bed.

Ik vertrok naar Sihanoukville, een badplaats in het zuiden, en de eerste 20 km waren weer een hel. De banen waren overbevolkt in het centrum van Phnom Penh, ik geraakte en kwam niet vooruit, das zeker, alle mensen hebben nu 3 dagen verlof en profiteren er ook van, het is net hetzelfde als er bij ons een verlengd weekend is en ze verwachten zon, iedereen naar de kust, hier is het net zo.

Na een klein uurtje begon er schot in de zaak te komen , en hier en daar kon ik toch al 60 per uur rijden. Sihanoukville is normaal een 240 km verder ik wou dit doen in 3 uurtjes, maar het zijn er meer dan 4 geworden.En bij men aankomst zag ik het meteen, was is er hier een volk zeg (iedereen naar de kust) Met gevolg dat het zeer moeilijk was om een kamer te bemachtigen, en ze waren ook zeer duur, de plaats waar ik vorig jaar sliep voor 25 dollar, vroegen ze nu 45 dollar voor een gewone kamer, da kan mijne bruine niet trekken zalle!! Na lang zoeken heb ik een kamer gevonden voor 30 dollar, de kamer was nog wel niet in orde , het bed moest nog opgemaakt worden , ze beloofde me alles klaar te hebben tegen 6 uur, daar kon ik met leven, ik had toch een kamer

. Een wandeling over het strand leverde een mooi spektakel op, waar anders aleen toeristen komen , krioelde het nu van cambodianen, die op hun eigen manier nieuwjaar vierden, er word overal gegeten en gedronken, en ze hebben hun eigen spullen bij, er zijn er zelfs die hun stereo van thuis meehadden en via enkele grote batterijen hun zo van stroom konden voorzien, met bgevolg dat als je over het strand liep een echte kakafonie hoorde van allerlei muziek door elkander, niet om aan te horen wel om aan te zien.

Ik keerde terug naar mijn kamer om 7 uur, een uur later dan voorzien en mijn kamer zag er net zo uit als voordien, niet proper en geen beddegoed. Ik naar de receptie, en daar lachte ze mijn verhaal weg, dan zal het voor morgen zijn vertelde ze me, helaba, dan kennen ze me hier nog niet goed ( of nog niet) Ik begon meer en meer lawaai te maken, zodat de mensen in het restaurant al naar me begonnen te kijken, even later kwam er al volk bijstaan, en bij dat volk waren mensen met de zelfde klachten maar dierven hun ongenoegen niet uiten. Effekes later kwam er iemand naar me toegestapt met een mooi kostuum aan en vroeg me om stil te zijn, en waarom vroeg ik hem?, Ik ben hier de manager vertelde hij me en liet trots zijn badge zien, ik bekeek zijn badge en zij dat hij dan een slechte manager was, de mensen rondom mij lachte hem eens flink uit, en dat had hij niet graag, da zag je meteen, En na veel gezever beloofde hij onze kamers in orde te hebben tegen 10 uur. Aree iedereen was akkoord, en ging terug zijn ding doen. Ik ging nog iets eten en drinken, en ging tegen half twaalf naar de kamer. Toen ik mijn sleutel vroeg aan de receptie hoorde ik de man iets fezelen tegen een andere man, ik weet niet wat, het deerde me niet.

Ik kwam op de kamer en het bed was opgedekt, en de kamer zag er proper uit. Ik meteen naar de douche, en terwijl ik me wou wassen zag ik zat er geen zeep was, en geen handdoeken, wa nu weer dacht ik. Ik terug naar de receptie, toen de man me zag afkomen wist die al hoe laat het was, hij probeerde nog te gaan lopen, maar dat pakte niet. Ik weet wel dat de man in kwestie er ook niets kan aan doen, maar toch, hij begon weg en weer te bellen, en even later stond daar iemand van de poetsdienst, en die verklaarde me, er zijn geen handdoeken meer , en de andere spullen zijn ook op. Ondertussen was er al een ander koppel met het zelfde probleem, even later iemand die geen wc papier op de kamer had, aree het was het zelfde zooitje als voorheen. Ik vroeg de man of hij de manager kon bellen, maar hij durfde het niet aan, hij had schrik om zijn job te verliezen , en ik antwoorde, ge moest blij zijn om hier niet meer te hoeven werken.

Ondertussen was het meisje van de poetsdienst terug met enkele propere handdoeken, waar ze vandaan kwamen weet ik niet, maar ik kon me eindelijk gaan wassen.

Na een slechte nachtrust, de hele nacht is er vuurwerk afgeschoten, ben ik met veel moeite opgestaan; En toen ik naast de receptie liep werd er weer veel gefezeld, ik verstond het wel niet mar ik moest er eens flink om lachen. Ik heb mijn motor genomen en een toer gedaan van een 40 tal km, overal langs de strandjes, en overal krioelde met van de mensen, man man wa een volkje bijeen.

Na de middag toen ik terug naar mijn kamer ging werd ik bij mijn arm genomen door een oudere vrouw, ze bewonderde mijn durf van gisterenavond, zij was al 4 dagen in het hotel, en had op die 4 dagen nog geen propere handdoeken gehad, en na mijn aanhoren van de avond te voren is ze wel naar de receptie durven stappen.

Ik ging met een goed gevoel naar mijn kamer, en toen ik op de kamer aankwam lag er een enveloppe op mijn bed, ik opende die, en er zat een tegoedbon in voor een dinner naar keuze in het resaurant, en excuses van de directie, amaai dacht ik, dan heb ik hier toch indruk gemaakt . Later heb ik de enveloppe op de receptie terug afgegeven, en bedankte hen, en ben op een ander gaan eten.

Jaja, ne mens kan wat meemaken, maar als ge op uwe kop laat kakken zit ge daar he met een vuil hoofd.

Groetes uit het hoe moet ik zeggen, mooi propere en zeer luide Sihanoukville,, den mario !!

tromgeroffel, ik ben er !!

Nu weet ik het!!

Het was weer snel vertrekkenstijd, ik had zo goed als niet geslapen, een verkoudheid speelde parten. Kortom ik had hoofdpijn, mijn stem was weg,mijn neus druppelde water als een lekkende kraan, het was niet ideaal om te vertrekken, maar ik zou . En hup , ik weg, het ging me wel niet af, maar het moet. Van zodra ik Siem Reap te goei uit was had ik al spijt van men vertrek.En na een 170 km ben ik in Kam Pong Thom gestopt en besliste om hier een slaapplaats te zoeken en mijn ziekte te verwerken en dan verder te rijden .Het eerste het beste hotel was het juiste, en na enkele medikamenten ben ik in bed gekropen.Omstreeks 5 uur werd ik voor het eerst wakker, en voelde me beter, aree, ik zou zeggen voor 60%.Ik zag op de kamer een papier waarop te lezen was laundry in 24 uur terug op de kamer.En niets vermoedend bracht ik mijn vuile was naar de receptie, en na het afgeven realiseerde ik me verdorie nu moet ik nog een dag langer blijven!! en dat was niet de bedoeling. Hoe dom van me. Ik heb die extra dag gebruikt om beter uit te zieken, ik was al veel beter maar mijn stem was nog altijd weg; Ik ben daar naar een apotheek gestapt, en ik moest eigenlijk niet veel zeggen of men begreep mij, men gaf me een flesje met een soort bittere siroop en dat moest ik meteen uitdrinken, vooruit dan maar, slik slik.Ik was nog steeds in de apotheek, ik had het flesje nog maar juist leeg of de dame in kwestie nam me het flesje meteen terug af, en voor ik het besefde was het flesje al uitgespoeld en wachte het op een volgende klant. Wie weet , wat heefd er al allemaal in da flesje gezeten, bha . De rest van de dag nog wat geslapen en wat rond gelopen in de stofferige straatjes.

Ik ben de volgende dag terug vertrokken, de baas kwam me uitwuiven en verklaarde me denk eraan, des te korter bij Phnom Peng hoe gevaarlijker en gekker de chauffeurs, ik lachte de woorden weg met, het zijn hier allemaal gekke bestuurders, en ben vertrokken. Phnong Penh was nog een 170 lm verder, dus ik dacht 2 uurtjes en een half rijden, das te doen he. De eerste 20 km gingen vlekkeloos, mooie banen niet veel verkeer, en ik dacht toen, binnen 2 uurtjes ben ik ter plaatse!! Ha ha, da dacht ik, toen begon het met geweldig slechte wegen overal was men hier aan het wegdek aan het werken, met momenten reed ik over zand wegen waar hier en daar stukken beton uistaken, het was een elende en een en al stof .Op een gegeven moment dacht ik dat ik vooraan en achteraan platte banden had, ik vreesde het ergste, amaai de ellende is begonnen. Toen ik stopte zag ik dat mijn banden nog goed hard stonden, en dat er niets aan de hand was, het was gewoon de weg, diewas of is zo slecht dat er gewoon niet normaal op te rijden was, en wetende dat ik maar 20 km per uur reed.Nu besefde ik waarom ik deze moto had gekocht, moest ik dit met mijn vorige BMW gedaan hebben, zou ik allang tegen de grond gelegen hebben denk ik. Na een uurje ploeteren, was er tijd voor een eerste stop Ik had 48 km op de teller, en wetende dat de eerste 20 km mooie banen waren. Ik stopte aan een benzinestation, toen ik na een drankje ging plassen en tijdens het wassen van mijn handen in de spiegel keek, schrok ik enorm!! Hoe zag ik eruit,,Mijn gezicht had de kleur van een donkere Thai, juist de plaats van mijn bril was nog herkenbaar, oei oei , moet ge niet weten wat ik heb binnen gedaan. Ik probeerde me goed te wassen, en even later ben ik verder vertrokken. En weer had ik een stuk goede weg, en dan zag ik in de verte een stofgordijn, een soort rode gloed over de baan die werd voortbewogen door een zacht wind in mijn richting. Eenmaal dat ik in de stofwolk zat moest ik weer stapvoets rijden; Men had hier de baan ook open liggen en volgekapt met een soort van stofferige fijn gesteente. Dus zog ik nu zo rood als een bloedende indiaan.

De weg werd ook weer beter, en ik kon weer rijden tegen 70 per uur. En des te korter ik bij Phnom Penh kwam des te meer verkeer, en ik moest denken aan de woorden van de man deze morgend, hoe korter bij de stad des te gekker de bestuurders, en het was waar ook.Je had soms tien ogen nodig om alles gezien te hebben , en dan nog kwam je ogen te kort. Aree,ik ben ter plaatse geraakt , meer dan 3 uur later dan voorzien, maar ik heb het overleefd. Het eerst dat ik moest doen was , me wassen, ik zag er weer niet uit. Na een wasbeurtje in een plaatselijk cafe, ben ik op zoek gegaan naar een hotel of zoiets. En wat was hier loos zeg? de prijzen zijn hier bijna het dubbel van verleden jaar, waar ik verledenjaar 15 dollar moest betalen vroegen ze nu 25, en in de kamers van 15 dollar zou ik mijn hond nog niet laten overnachten. Ik heb een kamer moeten nemen van 22 dollar( na overleg en 3 nachten blijven), en dan krijg je s'morgens wat te eten. Na een grondige schrobwerk van mezelf en mijn jas en helm was het etenstijd. Na het eten tijd voor een wandeling, na de wandeling tijd voor enkele biertjes, na de biertjes was het slaaptijd, en van slapen kwam er weer niets in huis, mijn kamer lag net naast een disco, en die disco opende vandaag net zijn deuren, dus een hels kabaal tot 2 uur s'nachts.

Dus na een korte slaap, zit ik nu met mijn pctje op een terras van het hotel , mijn eten hier stelde ook niet veel voor, maar de koffie was drinkbaar, dus!! Straks is het wandeltijd , en voor de rest, zal de tijd het weluitwijzen.

Ja ja twee maanden heb ik me afgevraagd, waarom ben ik niet met mijn BMW naar hier gekomen, alle wegen zijn hier goed, maar NU weet ik het, het was een goede beslissing!!

Groetjes van een bijna herstelde, zwarte rode en blanke mario

kort kan ook he!!

DE ENE AANVAL NA DE ANDERE!!!!!

Toen ik s'morgens zoals gzewoonlijk de pc opstarte, zag ik dat Thomas me gemaild had, Thomas ken ik van de school in Paksong en we hebben samen al wat watertjes doorzwommen. Ik ken hem nog maar een goeie twee maanden, maar toch!! Toen ik de mail opende vernam ik dat hij in Siem Reap was samen met Haruka ( zijn japanse vriendin ) , en da wilt toch wel lukken zeker, daar ben ik nu ook. Via mail probeerde ik een afspraak te maken om s'avonds iets samen te gaan eten. Ik kreeg niet meteen een antwoord, en ben dan maar op wandel gegaan, de bedoeling was om de kapper te vinden die me vorig jaar zo dronken maakte.Na een helse zoektocht , straat in straat uit besloot ik maar een andere kapper te nemen, en wat voor een!! Terwijl de kapper probeerde nog iets fatsoenlijk van me te maken, kreeg ik een manicure van een schoon mokke, zomaar ik had niets gevraagd en die nam mijn handen , en begon eraan. Een dik half uur later stond ik daar, met een kort kopje haar en mooie verzorgde nageltjes, ondertussen had ik nog iets te drinken gekregen, een vruchtensapje waarvan ik de smaak niet kon thuis brengen, maar het was lekker en verfrissend.

S'avonds had ik een antwoord gekregen van Thomas, hij zou om 8 uur in pupstreet zijn, en als Thomas zegt 8 uur , wees dan maar blij dat hij er om half negen zou zijn. En ik kon blij zijn 20 na 8 was hij er, en hij zag er schitterend uit, ik had hem van te voren alleen maar gezien met een flinke zwarte baard, en nu stond hij daar glad geschoren, en ook Haruka had aan haar kapsel laten werken , en zag er stralend uit. We hebben veel avonturen uit gewisseld met de nodige biertjes.

Dan was het tijd om te gaan slapen, en de nachtmerrie kon beginnen. Ik lag nog geen kwartier in mijn bedje, na te denken over de laatste dagen, en de eerste aanval werd ingezet, een mug schaarde verschillende malen langs mijn gezicht, met een enorm geronk( uitlaat stuk dacht ik), ik probeerde de mug te verschalken maar dat lukte niet , steeds als ik het licht aandeed was de mug verdwenen, en van zodra ik het licht terug uitdeed was ze er terug. En dan heb ik proberen te slapen met het licht aan, ik had mijn oogjes net toe en ze was er weer met haar geronk, en toen ik mijn ogen opende zag ik ze vliegen, ze ging tegen de muur zitten en ben ten aanval gegaan met mijn kussen, en ik sloeg met mijn kussen tegen de muur en ik zag een bloedplek, die zal, geen vlieg meer kwaad doen dacht ik!! En ik probeerde terug te slapen , en dat lukte meteen ,oef!! Een uurtje later werd ik wakker met stevige jeuk aan mijn enkels en polsen, ik was gebeten door een andere mug , ook daar heb ik jacht opgemaakt, met sucses trouwens. Awel ik heb die nacht vier muggen moeten killen en nog was het niet de laatste. S'morgens maar half uitgeslapen, ik naar de receptie mijn verhaal gedaan over de muggen, en meteen wist het vrouwtje achter de balie wat er gebeurd was. Ze wist zeker te vertellen dat ik de ventilator van de badkamer had uitgeschakeld, en dan de muggen langs daar binnen kwamen. Ik meteen terug naar mijn kamer en het was zo de ventilator was uitgeschakeld, het euvel was opgelost, ge moet het maar weten he!!

Die dag heb ik het rustig gehouden, en s'avonds met Thomas er nog eens flink ingevlogen, zij zouden de dag daarop naar Battangban vertrekken, om daar als vrijwilliger te gaan werken . Ik blijf hier nog een dag langer en dan vertrek ik ook.

Vandaag heb ik me nog eens flink onder handen laten nemen met een twee uur durende masage' zalig en dat voor 12 dollar, echt de moeite!! Sebiet ga ik mijn motor nog eens onderhanden nemen en klaar maken voor een rit van 380 km morgen . En de rest horen jullie later wel!!

wie bedankt wie??

Ik doe gewoon wat ik geleerd heb!!

S'namiddags was het tijd om eens te gaan vissen , ik had nieuw materiaal uit Belgie meegebracht, en da moest getest worden na twee maanden he!!Ik wist van vorige keer dat er een grote vijver of moet ik zeggen een meer in de buurt van de luchthaven was een 15 km verder. En wonderwel kon ik er meteen naar toe rijden zonder ook onderweg maar iets te vragen( geluk gehad?? ) Eens aan het grote water had ik me een mooi plaatsje uitgezocht, en begon alles op te stellen, wat niet gemakkelijk was( as ge wat ouder word hebt ge een brilleke nodig, en da had ik niet bij), maar het lukte na veel geklunzel En hoopvol ben ik beginnen te vissen, 4 uur lang heb ik alle trukken geprobeerd die ik ook maar kende, ik heb zelfs op mijn knieén gezeten al vragend aan boedda, laat me toch een visje vangen aub, maar niets hielp( het loze vissertje) Ik heb opgerommeld, en ben verder langs het meer gereden ,tot ik plots kinderen zag vissen. En ik moest het weten, hoe doen die het? Ik heb een kwartier lang hun viskunsten in het oog gehouden, en eigenlijk konden ze me niet veel leren, ze kregen ook niets gevangen, en dan ben ik verder gereden. Onderweg zat er nog een visser, en daar had ik meer geluk, op 10 minuten had hij 2 kleine visjes beet,en wat ik ook zag hij viste met gekookte mais aan zijn haak, haha!! Da weet ik voor volgende keer. Toen ik terug op de kamer kwam, en mij ontdeed van mijn marcelleke, zag ik dat ik nog een marcelleke droeg. Oeche wat had de zon zijn werk gedaan, ik zag zo rood als een kalkoen waar de zon ook maar aan kon. Ik heb een hele tijd onder een koude douche gestaan( eerst water , de rest komt later, hebben ze me geleerd) Na de douche heb ik me nog ingesmeerd en ben vertrokken om iets te eten, en ik had nen grote vis besteld, dus heb ik die dag toch iets met vis gedaan. S'avonds nog een pintje gaan pakken, en mijn bedje in.

Een ganse nacht gedroomd van een mooie vis, en mijn wekkertje liep af, en de vis was weg!!Na de het ochtendritueel ben ik gaan ontbijten ,ik was net klaar, wou betalen, en plots was er een lawaai van je welste( kressende mensen) en mensen liepen de baan op en wezen in een richting in het restaurant tegenover.. Er kwam een kleine rookpluim naar buiten( dus brand). Ik er naar toe en vroeg de blanke dame die het meetste lawaai maakt wat er gaande was fire, fire!!. Ik vroeg of iedereen buiten was, en ze dacht van wel, ik heb een natte doek voor mijn mond gehouden en ben gaan kijken, en ja een stroomkast was aan het smeulen ik zag er vanalle draden uitkomen, dus had het met de stroom te maken. Ik vroeg of ze een brandblusser hadden en de stroom konden uitschakelen. En even later hadden ze er eentje gevonden, en die was zo oud, en vuil en vies, en wat ik ook maar probeerde het spul werkte niet. Dan vroeg ik om bij de buren te gaan kijken, en even later hadden ze een nieuwer toestel bij. Ik trok de pin eruit sloeg op de grote rode knop, en het toestel was klaar, en ik schoof een tafel weg, en met een korte puf in de kast had ik de smeulende troep onder controle, ondertussen hadden ze nog een brandblusser gevonden die nog werkte, en daarmee hadden ze het halve restaurant onder poeder gespoten, zomaar omdat ze niets afweten van een brandblusser. Even later kwam de baas ter plaatse, en die bedankte me, en bleef me bedanken, hij dacht dat ik zijn zaak gered had. Later toen de rook uit het gebouw was, ben ik samen met de baas de kast gaan bekijken, en dat zag eruit man, er waren 4 zekeringen en er kwamen zeker 20 draden uit de kast ,vanalles hadden ze bij geprutst, niet te verschieten dat ze zo iets voorhadden. De baas vertelde me dat hij een nieuwe grote rijstkookmachiene had aan gekocht, en dit toestel was voor de eerste dag in gebruik, en dat was er eentje te veel denk ik. Ik kreeg nog een uitnodiging om die avond te komen eten en drinken op de baas zijn kosten.

Na de nodige douche,( ik hing vol met poeder,)heb ik mijn motor genomen en zo maar in het wilde weg gaan rijden. Veldje in veldje uit, en we zouden wel zien. Onderweg stopte ik bij een klein barakje waar ze wat spullen verkochten, je kon er zelfs eten, ik bestelde iets te drinken, en hoe ik het ook maar probeerde , de mensen verstonden me niet, ik ben zelf naar een koelbox gestapt en heb er een biertje uitgenomen, ik moest het poeder aan de binnenkant ook nog wegspoelen he!!! Ik had nog geen twee slokken genomen en hier en daar kwamen de eerste nieuwschierige kinderen een kijkje nemen, ze hadden hier blijkbaar nog niet veel blanke mannen gezien, of hadden ze het voor mijn grote motor,( boedda zal het weten). Ik moest een halve dollar betalen, en ben even later verder gereden.

Bij mijn stop een half uurtje later hoorde ik in de verte luide muziek, en de bassen gebaarde van ,kom kom ,kom, en ik er naar toe. Daar aangekomen, was er een grote party aan de gang, ik maakte enkele foto's, en er kwam een man naar me toe gestapt met een blikje bier in zijn handen, en zonder ook maar iets te zeggen gaf hij me dat blikje, en trok me mee naar het feest. Alle mensen leken net koningen en koniginnen, zo waren ze aangekleed; Een andere man stapte naar me en sprak me aan in het engels, hij vertelde met da er een bruiloft bezig was, en ze twee dagen zouden feesten. Ik trok het blikje bier open, en toen ik wou drinken nam de man het blikje uit mijn handen en goot wat bier op de grond, ik keek met een groot vraagteken???? En de man vertelde, de eerste slok is steeds voor boedda, en dan was het mijn toer om te mogen drinken, dus weer was geleerd!! Ik moest mijn motor gaan halen die wat verderop stond, en samen met de bruid en bruidegom met mijn motor op de foto. Iedereen met een camera stond ons te fotograferen, ik was precies een wereldwonder of een VIP. Ik heb nog moeten mee eten, en een uurtje later lieten ze me pas gaan , ik moest aan iedere tafel gaan zitten , toosten met iedereen, en weer werden er foto's genomen, amaaai, ik de ster van de dag. Met een half stuk in mijn kraag ben ik kunnen vertrekken, om een half uurtje later terug aan het hotel aan te komen, het was al bijna donker. Na een douche( derde keer) ben ik naar mijn uitnodiging gegaan, om weer gratis te mogen eten en drinken.

Ik werd ontvangen als een koning, en het eten dat ik kreeg was hemels.En tijdens het eten realiseerde ik me dat ik deze morgend mijn eten niet had betaald in het restaurant hier tegen over. Na mijn koningsmaal, kwam de baas trots zijn nieuwe brandblusser tonen, die hij nog dezelfde dag had aangekocht .Ik probeerde uit te leggen om ook nog een ander soort blusser aan te kopen die niet zo vervuilend was, maar daar had hij geen oren naar. Even later bedankte ik de lieve mensen, en wou mijn schulden betalen in het andere restaurant.Toen ik me verondschuldigde voor mijn vergetenheid van deze morgen, kwam de bazin met een lachend gebaar af en vertelde me dat ik mijn etentje ook niet mocht betalen, ik voelde me raar. Is dat nu omdat ik deze morgen een goede daad deed,iedereen me wil bedanken, of is het een teken van boedda??

Vandaag na een goede nacht,ben ik weer gaan vissen. Ik had me een gekookte maiskolf gekocht, en ben naar het meer gereden. Toen ik mijn lijn begon te maken ontdekte ik dat ik geen klein dobbertje bij me had, wat nu gedaan?? Ik keek eens in het rond en zag een sigarettenfilter liggen, en gebruikte deze als dobber. Ondertussen stonden er al wat mensen naar me te kijken, en ze lachten me uit, maar ik deed of ik er niets van merkte, en begon te vissen, mijn dobbertje werkte, en ik kreeg meteen beet, ik miste, en begon met verse mais aan de haak, en nog geen minuut later had ik de eerste vis beet( dank u boedda). Even later de tweede vis, ik keek eens achterom en mijn supportes lachten nu niet zo hard meer. En even later de derde vis, en een vierde, waaw. Ondertussen was de sigarettenfilter vol water gelopen en heb ik een nieuwe gezocht, en gevonden. Ondertussen waren de kijklustigen weg, maar het egste was ik kreeg niets meer gevangen, hoe kan da nu?? Even later kwam een man naast me zitten en vertelde me van zodra de zon op het water staat de vis naar diepere oorden zakt, en het bijna onmogelijk is om nog iets te vangen. Ik ben gestopt met vissen, ik was tevreden, al vissend met een sigarettenfilter als dobber de mensen achter me te kunnen verbazen. Ik dankte boedda, en ben naar het hotel gereden.

Na een avondslaapje, ben ik naar de Pupstreet gegaan me op een terrasje gezet , en naar livemuziek gaan luisteren, met een soda water, ik had de laatste dagen veel te veel bier gedronken( straks ontplof ik) . Ondertussen speelden ze een song van AC DC, en ik moest aanJohanna denken, raar he!!Na enkele watertjes was het bedtijd.

Slecht geslapen, dikwijls wakker en ben ik toch maar opgestaan, nen koffie gaan drinken en aan dit schrijven begonnen, ondertussen beginnen de toeristen hier in de straat te veschijnen, de tuktuk drivers zitten de toeristen op de hielen voor een ritje naar de tempels of zoiets, en alles gaat hier zijn gangetje.Vandaag ga ik proberen een kapper op te zoeken, nen schone kunnen ze van mij niet meer maken maar alle beetjes helpen.

Groetje mario ( den goede)

En ik doe alleen maar wat ze me geleerd hebben!!!

En ondertussen ben ik mijn stem kwijt, waar heb ik dat aan verdiend!!

angkor bied goed bier, da tappen ze hier met veel plezier!!

Twee dagen was ik in het plaatsje net voor de grens, hoe de naam was ben ik vergeten, ik kon hem trouwens ook niet uitspreken, en daarbij het doet niet ter zake. Er was een kermismarkt met vele tweedehands spullen , en het was de moeite om er rond te lopen, ik heb wel niets gekocht maar toch. Even verder was er een grote weide, en daar had men een podium staan, ik dacht dat de Stones hier zouden optreden, er was een muziekinstalatie zoals je ze zelden bij ons ziet, en alles hypermodern met lazerverlichting en nog van dat spul. En natuurlijk moest ik weten wat er s'avonds loos zou zijn.

Ik had me proper gewassen en beste T shirt aangedaan mijn plastieken schoenen eens afgespoeld ( da was ook eens nodig, de eerste keer in al de tijd dat ik op trot ben) en ben vertrokken. Bij aankomst was er al redelijk wat volk dat allemaal braafjes aan tafel zat, en ze waren door den band netjes gekleed, en ik stond hier in mijn zelf afgeknipte jeans waarvan de ene pijp langer was dan de andere en flink uitgerafeld door het vele wassen, maar ik heb sucses met deze broek de vrouwen hier vinden dat seksie, en willen allemaal eens aan de rafeltjes tassen, en dan heb ik soms spijt dat ik ze niet veel korter heb afgeknipt.

Ik stond al een half uur met een biertje te koekeloeren, en plots ging de verlichting uit, en iedereen ging uit de bol, het licht ging terug aan en er stond een jong meisje op het podium(sandra kim type)de muziek starte veelbelovend met een leuke gitaarsolo, en dan begon dat meisje te kakelen( zingen kan ik het niet noemen) en dat duurde zo een half uurtje, ik dacht als dit het voorprogramma is, dan zal het sebiet wel beteren. Maar van beterschap gesproken, ik had het beste al gehad, die gitaarsolo.. Trouwens alle muziek was op band, wel zag je een grote dvdfilm van een band die zogezegt deze muziek aan het spelen was.

Er kwamen nog verschillende zangers en zangeressen, maar het betekende niet veel, en van het 40 meter brede podium werd maar 2 meter gebruikt. Ondertussen kwam ik te weten dat er zondagavond weer iets te doen was, dus hopen op beter morgen he!! Maar ik heb me niet verveeld, ik heb me maar bezig gehouden met de dienstertjes die reclame maakte voor Leobier, en ik steeds Singa bestelde, en plots verwisselde een van de dienstertjes mijn singa met een leobier, normaal mocht ik het niet gezien hebben maar het gebeurde toch, ik nam het andere blikje zo gezegd niets vermoedend en dronk, ik speekte het uit en viel hoestend op de grond en bleef stilletjes liggen, je moest eens zien wat een paniek er was van het meisje dat me dat probeerde te lappen. Terwijl dat meisje zich omdraaide maakte ik een gebaar dat alles ok was , de andere meisjes begonnen flink te lachen, en toen ik terug recht stond en me ok verklaarde kon het andere meisje ook terug lachen. Even later ben ik naar mijn kamer gegaan, een 2 honderd meter verder, en probeerde te slapen maar dat lukte niet, de muziek was zo luid, en zo heb ik nog zeker twee uur van de slechte muziek kunnen genieten.

S'anderendaags heb ik het zeer rustig gehouden, om die avond weer naar de grote weide te gaan,ik was nog op de kamer toen de muziek begon, en weer was het zoals voordien een soort van thaidisco dat op niet veel trok. Toen ik weer naar het zelfde bierstalletje stapte hadden ze me al zien aankomen en hadden afgesproken dat er geen Singa meer was, en dat ik maar Leo moest drinken, ik bedankte vriendelijk en deed dat ik dan maar terug ging, ik was nog geen twee meter verder of ze kwamen al achterna met een blikje Singa, en dat weigerde ik en heb de hele avond Leo gedronken, en er kon weer flink om gelachen worden.Om kort te zijn aan de muziek die steeds op band stond had ik niet veel , maar des te harder werd er gelachen in het biertendje.

Zes uur in de morgend, en mijn wekker wekte me, vandaag zou ik naar Sien Reap vertrekken. Na een koude douche heb ik alles op mijn motor geladen en ben naar de grens vertrokken( 5 km). Bij mijn aankomst stonde er al een lange file wachtende voor me, en ik dacht bij mezelf, hier ben ik deze middag nog niet weg. De grenspost gaat pas om half acht open, ik stond nog niet stil of ik had al een hoop mensen rond mij staan die met grote ogen naar me opkeken. En er waren er enkele bij die een mondje engels konden en me van alle vragen stelde, en na mijn antwoord steeds een hele vertaling deden, en zo was het snel half acht iedereen ging terug naar zijn brommer, auto, vrachtwagen er waren vele mensen met een grote stootkar vol geladen met allerlei spullen, van groenten tot kleding en speelgoed. Plots trok iemand aan mijn mouw en gebaarde dat ik verder langs de lange rij moest rijden, en jaja, er was een doorgang voor vreemdelingen( westerlingen) en ik stond als eerste aan het loket, men vroeg me mijn papieren van de motor, namen overal kopie's van, moest mijn paspoort tonen kreeg de goede stempel en voor ik het wist stond ik in Cambodja, zo snel ging datte.

En hop naar Siem Reap een 150 km verder, ja en dan moet je plots weer rechts rijden en dat vergde terug wat moeite maar ik was snel aangepast. En dan een ander land, andere gewoontes, en wat je hier terug allemaal over de baan ziet rijden, brommers volge-laden met levende kippen, ganzen eenden , zelfs met twee volwassen slachtrijpe varkens, allemaal vastgebonden ondersteboven aan palen en stokken( spijtig dat je met je ogen geen foto's kan maken)Dan ook auto's of wat daar voor door moet gaan, ,sommige zonder of met zelf gemaakte houten deuren, met of zonder nr plaat , je kan het zo gek niet bedenken ofhet is hier allemaal. Mijn rit ging vrij goed, voor het eerst zonder GPS (Cambodja en Laos staan niet op mijn GPS) , maar ik had geluk er is maar een grote baan en die is meteen naar Sien Reap. Daar aangekomen, ben ik meteen naar het hotel gereden van vorige keer, in het hotel was een heel andere bezetting, ik herkende niemand meer.Ik vroeg wat een kamer koste, en het was 15 dollar, ik vertelde dat het te veel was en dat ik vorige keer maar 10 betaalde, ik draaide me om en ging buiten, en voor ik aan de deur was, hoorde ik de man zeggen OK OK, 10 dollar. En ik heb zelfs de kamer gekregen die ik vroeg, die van vorige keer.De baas vroeg wel of ik samen met hem en mijn motor op de foto wou, en dat hebben we dan maar gedaan he!!

Na het uitpakken en de nodige douche, ben ik op wandel gegaan, en natuurlijk naar de leuke plaatsen van vorige keer, en wonder bij wonder er werkte overal andere mensen, ik was een beetje teleurgesteld. Ook de vele gebouwen die er zijn bij gekomen ik geloofde mijn ogen niet, en dat op 11 maanden tijd, hier kunnen ze toveren.

En dan plots grijpt er iemand bij mijn nek, en ja een dienstertje van verleden jaar werkte nu in een andere restaurant en was blij me terug te zien, we hebben samen een koffie gedronken en wat gepraat, en ik ben verder gegaan, en beloofde haar om s'avonds iets te komen eten, en dat heb ik gedaan ook. Na het eten en enkele biertjes was mijn kaarsje uit en was het bedtijd. Echt goed had ik geslapen, en heb het de hele dag rustig gehouden, den toerist uitgehangen, en veel gewandeld.Deze morgen was ik weer vroeg uit de veren, en ben op zoek gegaan naar eten, op een plaats zag ik een reclame voor een speciaal westers breakfast, en heb deze genomen zonder te lezen wat het was, en even later serveerden ze me een groot bord met twee spiegeleieren vier stukken ham en twee tv worstjes, een tomaat , en nen grote hoop frieten, ik kan je verzekeren, frieten s'morgens nee ba!!

Het word weer warm vandaag, en als het lukt ga ik vandaag eens vissen, als ik een plaats kan vinden he!! Ik heb materiaal bij en het na 2 maanden nog niet gebruikt( men belgische regenwormen zullen niet meer vers zijn).

Groetes uit Cambodja, mario den toerist!!

daar gaan we weer!!

Als plannen veranderen!!

Normaal was ik van plan om eerder te vertrekken in Pataya, maar ik had het er goed naar mijn zin, en zo heb ik twee nachten langer geboekt. De eerste nacht was om een kater te verwerken en een kattin. De tweede dag had ik afgesproken met een plaatselijke schone ( kattin), om een motorrit te gaan doen, en dat zag ik wel zitten, mijn motor stond al 8 dagen op de zelfde plaats in het zonnetje en zag ook al goed bruin, maar dat was van het weelderige stof.

De mottorit met als gids Joy ging naar Rayong een strandplaats voor thai mensen een 70 km verder. Ze had haar eigen helm bij, en droeg een lange jeans en een dikke vest met lange mouwen , en ik stond daar in korte broek en een marcelleke.We vertrokken en ik weet zeker dat er vrouwen van het aanpalende massagesalon jaloers waren op Joy, ze hadden al verscheidene malen laten horen dat ze eens graag zouden meerijden op een rotsjai, zo noemen ze hier een zware motor.

Ik merkte al snel dat ze geen schrik had , en dat is steeds een goed teken. Na een 40 km stopte we om iets te gaan eten in een plaatselijk eetstalletje, zij bestelde want de menukaart was in het thai. Even later toverde het jonge dienstertje een bord met allerlei zeevruchten en een soort van rijst en groentenen verschillende sausjes, waarvan het ene al wat pikanter dan het andere maar het was zo lekker dat ik duimen en vingers aflikte( ook die van Joy). Joy ging naar het toilet, en ondertussen heb ik genoten van de singa die nog in het ijs voor mijn neus stond ( singa is een biermerk). En toen ik wou betalen vertelde het dienstertje me dat Joy alles al betaald had, oeche maakt da mee zeg!!!

En we reden verder, tot Rayong wist mijn gps de weg, maar nadien moest mijn gidsje me de weg wijzen naar het strand , en ik volgde haar tekens, en plots stonden we midden in een industrie site, met het ene stinkfabriek naast het andere( wat werk ik toch in een proper fabriek dacht ik). We moeste er beide om lachen en een 10 tal minuten later stonden we aan het strand. Het was een zandstrook zo lang je kon zien als je in de goede richting keek, in de andere richting stonden de vervuilende fabrieken. En we parkeerde mijn ijzeren ros onder een grote boom, en hebben een wandeling gemaakt , arm in arm ik voelde me net als ee zeer oud manntje dat werd vooruit getrokken door een schone verpleegster. Er was een oude betonnen pier een tweehonderd meter in zee waarop mensen aan het vissen waren, en die vissers hadden geluk, ze hadden regelmatig beet , vissen van een 20 cm, die ze meteen fileerde en in een soort van koelbox staken .Onderweg was er een groot zeil getrokken waaronder tafels en stoelen stonden, en daar hebben we ons gezet en iets gedronken. Plots zag ik drie potten staan met een rode vloeistof, en vroeg me af wat het was, het waren verschillende soorten thawiskey die ze zelf maakte, en eentje daarvan noemde ze boemboemwiskey,( je zou een erectie krijgen als je hier van dronk)en mijn fantasie sloeg op hol, en natuurlijk ,da moest ik proeven he!!, en ze brachten me een klein glaasje met boemboemwiskey. Ik stak mijn tong in het glas en keek meteen naar onderen en er gebeurde niks, ik dronk een beetje en weer gebeurde er niets, alle mensen onder het grote zeil hielden me in het oog,en huiverden van het lachen. Ik had mijn rode spul op gedronken , en nog steeds werd er gelachen. En ik moest er van gaan plassen, het wc was niet meer dan een doek tegen en naast een struik, toen ik gedaan had brak ik een stuk tak van een boom en stak die in mijn broek flink vooruit( net alsof) ik wandelde fier naar mijn tafel al fluitend om aandacht te trekken, en de mensen onder het zeil lagen plat van het lachen, Joy stond te bleten van het lachen, en even later trakteerde de mensen onder het zeil me weer zo een wiskey, die heb ik bij mijn cola gegoten en zo uitgedronken.Ondertussen werd er veel getelefoneerd en er kwamen meer en meer mensen onder het zeil om de grote dikke farlang bezig te zien. Een cola verder ( ik was met de moto) wou ik betalen , en weer had Joy alles betaald( verdomme dacht ik ,die moet ik houden).

Een twee uur later, het was al donker met de nodige stopsen kwamen we weer in Pataya, en terwijl ik mijn motor parkeerde, was Joy haar verhaal al aan het doen tegen de vrouwen van het massage salon, awel ook hier vloeide tranen van het lachen.

Ik belde Freddy op om samen iets te gaan eten, Freddy vertelde me dat hij in het shoppingcentrum festifal was en meteen zou komen, ondertussen snel gedoucht. Even later was Freddy er al, en vertelde dat hij gelopen had. Ik vroeg Freddy , waar gaan we iets eten? Freddy wist het niet, en ik stelde voor om in het grote shoppingcentrum iets te gaan eten, freddy zakte bijna door zijn benen, daar kome kik juist van!! Maar we zijn daar toch gaan eten , en omdat dit ons laatste avondmaal samen in Pataya zou zijn zou ik trakteren in een speciaal soort restaurant, Joy was er ook nog bij natuurlijk, en dat soort van eten stond haar niet aan en wou niet meegaan, maar na een lelijke blik van me is ze toch meegegaan; We hebben er weer flink gelachen en gegeten, het was weer af. Ondertussen vertelde Freddy me dat hij een maand vroeger naar huis zou gaan, hij had stormschade opgelopen en er was bij hem ingebroken, ik kan zijn reden verstaan waarom hij naar huis gaat, ook wacht er een vrouwtje op hem,en het wonderbare daarvan is dat hun relatie officieel gestart is op 1 jan 2012 terwijl hij in Pataya was en zij in Belgie, proficiat!!

De morgendstond heeft goud inhaar ------- mond, vroeg uit de veren , mijn slaapgenootje kreeg haar spleetoogjes niet open( maar dat is normaal zeker) .Vandaag vertrek ik, en ben nog nen koffie gaan drinken met Freddy en Joy, en om 12 uur starte ik mijn motor, ondertussen veranderde ik mijn plan, ik ga eerst naar Cambodja in plaats van naar Laos. Normaal zou Freddy ook naar Laos gekomen zijn voor 14 dagen, en omdat het nu niet doorgaat rij ik nu naar Cambodja. Ik stelde mijn gps in en vertrok

.Er vloeide traantjes uit de spleetoogjes, maar ik moest hard zijn en gas geven. Na een 15 tal minuten ben ik gestopt, en heb mijn gps opnieuw ingesteld naar de grens met Cambodja, men gps gaf een andere weg aan dan die ik verwachte, en heb het hele traject gevolgd via mijn kaart, en de gps had gelijk, dus ik mijn gps gevolgd en een 300 km later stond ik aan de juiste grenspost. ( mijngeplande weg was 400 km) Ik ben in het stadje iets terug een kamer gaan zoeken, en meteen gevonden, 350 batt met alles erop en eraan ( voor zulke kamer betaal je in pataya meer dan het dubbele)

Ik ben van plan hier twee nachten te blijven en dan Cambodja te bezoeken, voor hoe lang weet ik nog niet , ik moet eerst nog bekijken was voor visum ik kan krijgen.

Ja lezertjes, soms draai ik zoals de wind, maar ik doe alles zoals ik het aanvoel, en dat is het gemakkelijke als je tijd genoeg hebt.( en om echt nog langer te blijven heb ik meer geld nodig, als je nog niet wilt dat ik naar huis kom stuur geld op aub) grapje natuurlijk, al zou ik wel willen!!

Zonnige en zeer droge groetjes , mario de veschrikkelijke!!!

boem patat , happy happy happy new year!!

Masage masage!! Sir??

De laatste dagen hebben ik en Freddy flink gefeest, amaai zenne. Vanaf 30-12 was het iedere avond hier een geknal van jewelste, de Thai vieren het nieuwe jaar al lang op voorhand, en dus hoort er vuurwerk bij, en ze kunnen er iets van. Je moet overal oppassen, want terwijl je naar het ene aan het kijken bent steken ze vlak naast je een chinese rol aan, en da maakt flink lawaai.

Oudejaarsavond was zeer rustig begonnen met een wandeling, tot ik een vrouwtje zag lopen met een mooi knalgeel kleedje aan, en ik vroeg me af, waar gaat die naar toe? Op een gegeven moment stapte die een cafe binnen, en ik en Freddy achterna, we waren nog niet tegoei binnen of we wisten het al, hier is het te doen. Ik maakte snel kennis met de mooi geklede dame, ze noemde Pai, en Freddy had ondertussen een echt zotte doos naast hem staan, en als ik zeg zotte, geloof me dan maar, maar het was wel een schoontje ( he freddy !!), We hebben gedanst , gezopen gefeest en betaald.Amaai het was nogal een rekening, maar het was zijn geld meer dan waard.

En aan ieder feestje komt een einde, het was flink licht eer we in ons bedje lagen( ieder zijn eigen bedje he!!) De volgende middag ,mijne kop bonkte, en later vernam ik het zelfde van Freddy, Wisky en bier, da gaat echt niet samen. Maar s'avonds waren we weer paraat en we hebben de nacht van te voren nog eens overgedaan maan nu in een andere straat met andere mensen, en het was er weer patat op, direct in de juiste cafe', maar ik denk dat het hier op iedere plaats ,boem patat is. Het was zo erg dat op een gegeven moment Freddy van een weelderige haardos was voorzien( ik denk dat da vroeger wel een schoon ventje was). Om kort te zijn we hebben onze beste kant laten zien hier, de binnenkant van onze portemoné.

Ik heb nog niet verteld dat mijn kamer net naast een massage salon is, en iedere keer hoor ik de dames hier roepen naar iedere man, Masage, Masage SIRRRR !!, Ondertussen zijn het hier mijn beste vriendinnen, ik mag met hun mee eten, en er word steeds flink gelachen, en ondertussen houden ze een oogje op mijn motor, en dat doen ze goed, dan beloon ik hun met een flinke kus.

Morgen ga ik Freddy en Pataya verlaten, en ik probeer in twee dagen in Laos te geraken, Gisteren heb ik vernomen van een Italiaan dat het niet makkelijk is om met een motor binnen te geraken. Maar we zien wel, ik regel het wel, misschien met de binnenkant van men portemoné.

Sebiet ga ik mijn motor nog eens een beurt geven, en later mezelf ook nog eens onderhanden laten nemen , met een hand en voet verzorging. De rest zien we nog wel, maar een ding staat vast,vandaag geen alcohol.

Groetjes uit een warm maar zwoel Pataya van Mari O!!

Oja, er is hier een beetje regen gevallen de laatste dagen, de eerste regen in twee maanden, wat een luxe he!!