me eerst bijten en dan nog bij mij willen overnachten, da kan niet zalle!!
hier se daar se!!
Deze morgen was ik om half zes al uit de veren en wat had ik weer slecht geslapen, er zat een vervelende mug in de klamboe, ze had me eerst gebeten in mijn enkel, en jeuken amaai. Ik probeerde de mug uit mijn klamboe te krijgen , maar dat lukte niet te best, ik had namelijk schrik dat er andere muggen in de klamboe zouden komen, met de gevolgen van dien. Ondertussen viel de stroom nog eens uit, zodanig dat ik met de zaklamp op jacht moest. Waar het beest gebleven is weet ik niet, maar ik heb ze niet meer gehoord. En dan om half zes het bed uit, het is nog donker en ga uit de kamer zodat ik meteen buiten sta, en plots springt er iets op mijn hand , ik schrik, trek mijn hand weg en zie in het licht dat het een soort van kikker was die tevens nog in mijn kamer wou springen, awel ik was helemaal wakker van dat moment, dju wat was dat schrikken.
En dan was het tijd om een tas koffie, en om aan de eerste werkdag te beginnen, ik was er klaar voor, Na de koffie komt Ingrid me vertellen dat ik niet kon starten, omdat het nodige hout nog niet ter plaatse was, en vroeg om weer in de tuin te helpen. Dus kon ik niet ander he, en we hebben bonen gezet, ik ben eens benieuwd wat daar van gaat komen. Deze namiddag hebben we bamboe gekapt om boonstaken te maken. Toen ze me vroegen om bamboe te gaan kappen, stond ik al klaar voor het laatste woord was uitgesproken, iedereen ging naar zijn kamer om de nodige dingen te gaan halen, maar den deze had niet meer nodig dan een machetto een soort van krom jungelmes.Toen we op de plaats aankwamen zag ik al meteen een paar mooie dikke bamboestengels staan, ze hadden een doormeter van meer dan 10 cm. Ik vloog er als een briesende vlaamse leeuw op , en na twee halen was de eerste al gekapt, dus meteen naar de tweede, twee halen en die lag ook teen de wereld dan ben ik beginnen te korten terwijl de twee andere jongens plaats maakte, dat hadden ze nog nooit gezien .Terwijl ik aan het inkorten was kreeg ik allerliei stof op me, maar wat ik niet wist is dat het stof van de bamboe werkt zoals een soort van glasvezel, met een verschrikkelijke jeuk tot gevolg, mijn handen armen en nek zaten onder het stof, de andere twee lachten stil in hun vuistje,. Nu begreep ik waarom die jongens naar hun kamer gingen om een pet , trui met lange mouwen en handschoenen te gaan halen. Maar ik liet me niet kennen en ben iets voorzichter te werk gegaan( ik heb deze dag weer iets geleerd se!!)
Ondertussen zijn ook de nieuwe mensen aangekomen, en der is een belgise jongen bij uit Leuven. Voor de rest heb ik rustig gehouden, en die avond is er een buffet voorzien, eindelijk eens was anders dan rijst, hoop ik .Maar rijst is hier niet uit te sluiten, en der was kip, en andere dingen maar de porties vlees zijn zo klein dat ik wel alles had kunnen opeten, na het eten was er nog wat mango, en ander inheems fruit. Nadien is er nog een thaise man bij ons komen zitten, hij had een gitaar bij, speelde was herkenbare melodie's en er werd flink meegezongen, ook door mij al kende ik de teksten niet, maar dat hoorde geen mens. Ook het bier vloeide volop en licht aangeschoten ben ik gaan slapen.
Waar ik hier problemen mee heb is het slapen, telkens als ik in bed ga liggen slaap ik binnen de vijf minuten denk ik, om een uurtje later weer wakker te worden, en niet meer te kunnen slapen. Ik heb al van alles geprobeerd niet helpt , ik heb zelfs joga en meditatie geprobeerd, en nog lukt het niet.
Dus wie een goede oplossing kent , laat het me weten AUB.
Hele warme groetjes van, mario, de rijstfreter( zolang ik maar geen rijstoogjes heb gaat het nog he!!)
dju, die man kan zagen, maar geraakt niet vooruit
RUSTDAGEN !!
Zaterdagmiddag na het eten ben ik met Ingrid een rondgang gaan maken op het toch wel grote domein, waar overal nog een massa werk is. Aan ieder gebouw wou ze veranderingen, maar voor al wat zij wou moest ik nog wel twee jaar hier blijven denk ik, en dat is niet de bedoeling. Dus moest ze kiezen, en ze wou dat ik enkele grote kasten maakte in de slaapzaal van de vrijwilligers. Dus op zoek naar hout, en gevonden ook, er lagen planken van twee meter lang 25 cm breed en 5 cm dik , en daar zou ze paaltjes van laten zagen van 5 bij 5 cm, ok , daar kan ik wel wat met aanvangen. Schroeven nagels en diverse waren er ook niet te vinden, ze stelde me voor om zelf naar Ranong te rijden( een stadje vlakbij de grens met Birma) en daar de nodige zaken te kopen die ze later zou terug betalen. Dat was geregeld, en maandag( rustdag ) zou ik naar Ranong rijden.
Het was zo weer avond, tijd om te douchen, eten , en een gezellige babbel. Daaruit bleek dat de jongste vrijwilligers 19 waren en de oudste was 31 jaar oud, aree oudste dat was ik eigenlijk maar ik tel me niet mee he!! Het was zo weer laat, en tijd om een goede nachtrust. Maar niks was minder waar , slapen heb ik hier een grooooot probleem mee, echt waar.
En het was snachts nog eens stevig beginnen te regenen, en als ik zeg stevig, ojee, geloof het maar. S' morgens met een nog half slaperige kop opgestaan, er was nog nergens een levende ziel te bespeuren, das zeker het was nog maar zes uur en de werkzaamheden starten om half negen pas. Zo ben ik naar het riviertje gewandeld dat door het domein loopt, en het waterpeil was met een halve meter gestegen denk ik , en het zo propere water van de dag voordien kleurde nu donker bruin( net koude koffie). Even later werd ik aangesproken door het lieve japanse meisje(Arake) en ze vroeg me waar ik zo vroeg al mee bezig was, ze was het niet gewoon dat er iemand voor haar wakker was. Ze vertelde me dat ze vroeg opstond om te kunnen mediteren, (iets waar ik niets van snap), en even later zag ik haar op de tuinbank zitten mediteren , ze zat met een grote doek op haar hoofd, doodstil te mediteren. Ik ben verder gegaan naar de ontbijtruimte om mijn meditatie te doen , een flinke tas hete koffie.
Na het ontbijt was er een kleine vergadering , waarbij dat Ingrid vertelde dat zondag de dag was van de lastige klussen.Ik werd samen met een engelsman en fransman verwacht in de tuin om een stuk te spitten en een soort van groente te zaaien, dus even later zijn we aan de klus begonnen. De dames moesten al het hout van het restaurant afschuren en terug vernissen( was ik blij dat ik geen vrouw was zeg)
Maar de tuin, dat voor een groot stuk een wildernis was, vergde ook nog een berg werk , de fransman Casper begon met het onkruid te wieden, en ik en Jullian begonnen te spitten, man man wat heb ik afgezien , ik ben da niet meer gewoon he!! en ik wou niet onderdoen voor Jullian. Maar ik moest me toch geven zalle, later vertelde Jullian dat hij niet voor mij wou onderdoen, dus hebben we elkaar afgemat. Het was zo middag en tijd voor het eten, en het werd tijd ook, ik zat stik kapot. Na het eten was er goed nieuws voor de jongens van Ingrid, wij mochten stoppen, we hadden meer gedaan dan andere op een hele dag, da was een pluimpje voor ons, en fier dat ik was( grapje)
Na de middag om 4 uur was het Thai les, we zouden de eerste thaise woordjes leren, wat ik allemaal heb moeten brubbellen, mijn mond heb ik in alle hoeken moeten wringen om toch maar aan de goede uitspraak te komen, het was moeilijk maar zeer fijn .Na de thaise les zijn er al enkele jongere vertrokken voor hun rustdagen op een andere plaats door te brengen( maandag en dinsdag zijn hier de rustdagen)
Dus die avond was er niet veel beleven , en na een filmpje op mijn pc ben ik in bed gekropen, ik was moe en mijn armspieren deden pijn, van het spitten in de tuin, een massage zou wonderen doen , maar da is hier niet mogelijk, jammer. Echt goed had ik niet geslapen de krekels hier kunnen er iets van zalle, er is een soort dat kan lawaai maken, nie om aan te horen, en ge weet er staat geen glas in de ramen he!!, het is net of je buitenslaapt.
Maandag weer vroeg uit de veren, een beetje gaan wandelen en weer zat het japanse meisje op haar plaats met dat doek over haar hoofd, ge moet het maar doen. Even verder, hoorde ik een geluid, toen ik naderde zag ik dat er een oudere thaise man bezig was met het zagen van de balkjes die ik nodig had om de kasten te bouwen. De man was bezig met een soort van oude boomzaag, manueel de balkjes te zagen. Als hij al die balkjes zo moest zagen , is hij volgende week nog bezig. En dan ook die zaag, bij ons lag die al lang bij het oude ijzer, maar hier hebben ze niets anders en ze moeten er mee verder.
Ik besliste om naar Ranong te rijden en de nodige materialen te kopen, het was een rit van een 70 tal km, door een mooie streek bergop en bergaf met de nodige bochten, de moeite waard om te doen. Ranong was een typische thaise stadje met heel veel kleine winkeltjes, waar je letterlijk bijna alles kan kopen, Ingrid had me verteld waar ik materialen kon kopen, en dat heb ik ook gedaan , nagels 3 soorten ,schroeven 3 soorten een houtbijtel en een rasp, enkele boren, voor een bedrag van 715 batt(18 euro) toen ik buiten ging zag ik een cirkelzaagmachine 3100 batt, en besliste om die maar zelf te kopen, die zou nog veel van pas komen hier, en later geef ik die maar aan de organisatie ( ik ben toch een goed mens he!!) Ik ben onderweg nog iets gaan eten in een grote supermarkt, en verder terug naar Paksong gereden.
Ondertussen was het al vrij laat, men spullen uitgepakt, en ben naar het restaurant gegaan, en daar zaten triestige mensen. Sabine het duitse vrouwtje ( 24) ging vetrekken, terug naar Bangkok en zo verder naar Laos. Met een goede grap verschenen er weer lachende gezichtjes, en was de sfeer zoals die zou moeten zijn, Sabine is met een brede smile vertrokken en bij een stevige knuffel vertelde ze me stilletjes dat ze blij was dat ik er voor zorgde dat er terug gelachen werd in de groep. Ja het is hier een komen en gaan he, morgen vertrekt er weer iemand en der komen 6 nieuwe vrijwilligers, waaronder een belgische naar het schijnt, ik ben eens benieuwd. Vandaag is de laatste rustdag en wat ik sebiet ga doen weet ik niet , ik heb nog niemand gezien vandaag , zelfs he japanse meisje niet.
Ik ga het daar voor vandaag bij laten , dra nog naar het internetzaakje en dit schrijven doormailen , en de mails van de voorbije dagen eens doornemen, de krant lezen, en dan zal het weer noen zijn denk ik.
Ik wens jullie nog een mooie werk week, en denk eraan, niets doen dat ik ook niet zou doen he!!
Bewolkte maar warme groetjes uit Paksong, mario, de timmerman vande volgende week.( hoe zullen mijn vingers er uitzien, na die week?? )
ik voel me goe, ik voe me goehoe
DRIVING TO THE SOUTH
Donderdag namiddag een canadees koppel van rond de zestig leren kennen, en ze vertelde me dat ze snowbirds waren, wat da was wist ik niet , weten jullie het?? Ik zal het verklaren, snowbirds zijn mensen die de winter ter plaatse ontvluchten, en de zon opzoeken voor een langere periode. Het waren leuke mensen die in het zelfde hotel overnachten, na we samen een biertje gedronken hadden besliste we om samen het avondmaal te nuttigen. In een mooi restaurant tussen de straat en het strand, met een mooi zicht op zee hebben we gegeten, deze keer was het weer rijst vele groente en een hele vis,die in olie gebakken was met een zeeeer pikante maar lekkere saus. En na de pikante saus de nodige biertjes, en we zijn al zingend en lachend terug naar de kamer gegaan, terwijl we naar de kamer gingen hoorde we in de verte vuurwerk, en vanaf ons klein strandje had je een mooi uitzicht op de feestelijkheden. Het was het feest van de zoveelste volle maal , loy kratong genaamd. En dit was het feest om de slechte dingen in de lucht te sturen en zo van alle kwaad van af te zijn, maar of da zo is , daar heb ik mijn twijfels over, maarja het was een schoon schouwspel, en da hoort er bij.
Moe maar voldaan ben ik later in mijn bedje gekropen, en had de wekker om half zeven gezet. Om het uur werd ik wakker van mensen die met veel lawaai naar hun kamer gingen, dus van slapen is er niet veel in huis gekomen. Zo ben ik al om kwart voor vijf opgestaan mijn spullen gepakt en vertrokken naar Paksong. Ik had men GPS ingeschakeld en die blindelings gevolgtd, waar dat die me overal in stuurde, het ene kleine straatje na het andere in en uit , en ik dacht, als die sebiet moest uitvallen geraak ik nooit meer terug. Maar na een km of dertig kwam ik op de juiste grote baan de 41 Ik ben juist voor de grote afslag naar de 4006 nog gaan tanken, en wat toilet spulletjes gekocht , want nu moest ik de bergen in , nog een 70 km.
Het was echt leuk rijden in de bergen, al had je af en toe echt slechte banen. Na een dik uur kwam ik in Pak Song aan, een plaatsje dat niet eens op de kaart staat, en enkel twee straten groot was. En daar moest ik nu juist zijn, ik moest ergens links in , de smalle brug over en dan na een km bergop, daar moest het zijn. Toen ik alles gevonden had , waande ik me een eeuw terug in de tijd, toen ik het domein opreed en de eerste lemen huisjes zag staan , dacht ik van, mens waar ben ik nu aan begonnen. De eerste kennismaking met de vooral jongere mensen die uit alle delen van de wereld kwamen voelde ik me toch echt oud , maar eventjes later voelde ik me al veel beter, na een sterke koffie natuurlijk. Met de eerste rondgang met een plaatselijke schone, had ik al een zeer beter gedacht, hier ga ik nog nen toffe tijd beleven.Even later gingen ze met me naar een slaapplaats een gemeenschappelijke zaal met stapelbedjes, en er waren slechts enkele bedjes vrij boven , da zag ik zo niet zitten, en men ging met me naar het tweede voorstel, een bungalow, met een bed en aparte badkamer? Je je er echt niet teveel van voorstellen hoor, heel primitief en sober, en er stonden nog niet eens ruiten in de ramen, er was een vliegengaas en dat was het. Ik besliste deze toch te nemen , al waren ze betalend. Even later was alles uitgepakt en voelde ik me een prettig gestoorde primitieveling. Even later was het al etenstijd, en ik leerde de rest van de groep kennen, en der was schoon volk bij, een lief japans meisje die graag eens zou meerijden op men motor, en er waren er wel meerdere bij die graag eens op mijne motseklet zouden zitten. We waren met een groep van 11 dames en vijf jongens, Na het echte Thais eten was wel smaakte, was het tijd om enkele projektjes te bekijken , zo is er een tuin in aanbouw, die de nodige dagelijkse groenten moest voorzien, er waren enkele lemen huisjes in aanbouw die later moesten dienen om bezoekers te ontvangen in primitieve omstandigheden. Er was de school die een vijftiental kinderen de eerste bassis moest geven op latere studie's de kinderen zij van 3 tot 15 jaar, en er is ook een speciale klas met kinderen met een handikad zowel fisiek als geestelijk, er waren dove kinderen , blinde , spastische en nog zoveel meer. En allemaal krijgen ze hier een kans die ze anders niet zouden krijgen en voor hun leven lang sukkelaars zouden blijven. Na die hele introduktie leerde ik Ingrid kennen , het was de dame die veel van de dingen hier leide, en ze was zeer tevrede met mijn komst , want een handige man was er echt nodig. Even later ben ik een dutje gaan doen in mijn keet, en ik ben direct in slaap gevallen ,en toen ik wakker werd jeukte het ovveral, ik stond vol muggenbeten, stom van me , er was een klamboe boven het bed, en ik had deze niet gebruikt( iedereen moet leergeld betalen he!!)
Na een goeie koude douche met water van de berg, en propere spullen aan, en me dan voorzien van de nodige muggenmelk, begon het al donker te worden ,en was het tijd voor het avondeten, en het was zoals voorheen, ge weet het al wel he!! juist, rijst groenten en een stukje vis. Nadien werd er wat gebabbeld en zijn ze aan spelletjes begonnen met de hele groep, behalve ik , ik kende die spelletjes niet, maar met het opserveren van de mensen van de groep, heb ik al het een en andere te weten gekomen van sommige karakters,k er waren zowel goede als slechte eigenschappen waar te nemen, maar dat is bij ieder van ons,dus?? Wat kan het baten.
Om elf uur ben ik gaan slapen, en werd midden in de nacht wakker van een helse regenbui, man man , wat kan er het hier aan toe gaan, amaai men botten.Smorgens was ik om half zes al van onder de klamboe gekropen , en deze keer geen muggenbeten. Iedereen sliep nog, juist de kookdame was al volop bezig met het ontbijt, ik stelde me voor,en heb de thaise dame wat geholpen met het dekken van de tafel, ze was dit niet gewoon vertelde ze me.
Na het eten ben ik meegegaan naar de school en alles van op een afstand eens goed bekeken, nu had ik een indruk hoe het er hier aan toe gaat, ni simpel zeg om zo een bende in toom te houden. Rond half twaalf is er eten voor de kinderen, en er zijn ouders die hun kinderen net voor etenstijd aan de school afzetten. Om half een is het etenstijd voor de grote mensen, en dan is er wat tijd voor een platte rust, van deze tijd heb ik gebruik gemaakt om dit neer te pennen, en deze avond ga ik een internetcafeetje zoeken in de buurt, om dit schrijven naar jullie te zenden.
Zo zie je maar , ik heb het echt niet gemakkelijk he!!
nu moete wa weten!! :-)
Man man wat een honde leven!!
Waar was ik gebleven ? O ja, na een wandeling over het strand, de andere richting uit dan vorige keer want toen stond er een berg in de weg
Ik denk dat ik tijdens het wandellen niet 1 westerling ben tegengekomen, zo rustig is het hier, t'is niet dat je geen mooi strand hebt , nee nee zo mooi zijn de stranden niet bij ons. Tijdens de terugweg langs de baan waar ik ondertussen ergens een soort limonade gedronken heb die ze zelf maken van allerlei smaken en kleuren, maar het was me vooral te doen om de frisheid. Bij aankomst aan men hotel dat pal tegenover het strand ligt zag ik dat er ondertussen een blanke dame aan het zonnen was. Ze was wat ouder dan ik denk ik maar zag er op het eerste blik nog vrij goed uit.
Een half uurtje later begon de zon te zakken, en dan was het tijd om een douche te nemen. Na mijn poets beurt zag ik pas hoe erg ik verbrand was van de zon, en ik had nog niets gekocht om me in te smeren, dus snel iets gaan halen, en me goed ingesmeerd .Even later was het tijd om te eten maar waar naar toe? Hetzelfde als gisteren maar, daar was het lekker en goedkoop. En goedkoop kan ik wel gebruiken , ik was de laatste dagen flink over de schreef gegaan .
Na het eten heb ik me op het terrasje net voor het hotel gezet een grote fles bier een glas met ijsblokjes erbij, zo doen de mensen dat hier , regelmatig een ijsblokje bij je bier, en alles is fris en je word bijna niet dronken, maar het is ook niet te drinken, met zo veel water bij je bier. Terwijl ik daar zit weg te dromen word ik aangesproken in het engels, ik keek op , en wat zag ik de dame die daarstraks lag te zonnen, vroeg me of ze erbij mocht komen zitten, en wie ben ik om dat te weigeren? En ze stelde zich voor( haar naam ben ik ondertussen al weer vergeten) en vertelde me dat ze duitse was. Ze vermoede al dat ik de man was van de motor die op de parking stond, en wist dat ik belg was, alleen was het haar nog niet duidelijk uit welk landsgedeelte , vlaams of waals?
Ze was benieuwd naar mijn verhaal, en van het ene naar het andere, de dinges des leven , en je weet wel, werd het al snel laat, en ik zou morgen vroeg vertrekken hier, dus probeerde ik me uit de voeten te maken. Op men kamer had ik snel men spullen bijeen gepakt zodat ik morgenvroeg niet te veel tijd zou verliezen. En plots word er op de deur geklopt, ik doe voorzichtig open, en wie staat daar ? die duitse vrouw, met twee flessen bier in haar handen, ze vroeg me of we nog wat konden praten, ze had het zo leuk gevonden ons gesprek van voordien. Ja wa kon ik doen? Zo hebben we dat bier maar soldaat gemaakt, en na dat bier vroeg ze of ze bij me kon blijven? Wa nu gedaan ??Ik heb haar proberen duidelijk te maken dat ik morgen zeer vroeg op moest om te vertrekken, en ze antwoorde me , je hebt anderhalf jaar , dan zal het op die ene dag toch ook niet aankomen zeker. En ik hield voet bij stuk, en ben alleen gaan slapen. Maar eigenlijk heb ik steeds weer aan die vrouw moeten denken , zodanig dat ik nu nog minder geslapen heb dan dat ze bij moest zijn gebleven;
Ik had mijn wekker om 5 uur laten aflopen, en nog zeer moe ben ik toch maar op gestaan, om even later te vertrekken. Bij het uitrijden van de paring van het hotel, die achter het hotel lag, werd ik gestopt door de duitse vrouw, ze bood haar excuses aan om wat er gisterenavond gebeurd was, en wenste me nog een mooie reis.
Daar het nog donker was bij mijn vertrek, en ik nog een 20 km over kleine wegen moest, had ik mijn gebruikelijke zonne bril niet op gezet, en daar had ik al snel spijt van, en me snel deed stoppen om mijn bril te zoeken. Onderweg moest ik denken aan de woorden, hoe snel is de eenzame biker die recht op zijn zadel zit, zichzelf een weg baant door de insecten; haha, stom he!!Na een uur ben ik gestopt om te tanken en een kop sterke koffie, die ik echt wel nodig had na zo een korte nacht.
Een goed uur later kwam ik in Chumphon aan , een stad van een half miljoen inwoners, daar heb ik me op een terras gezet, en tijdens het bekijken van mijn kaart dommelde ik in, later werd ik wakker met een flinke zon in mijn nek, ik denk dat ik zeker een half uurtje in dromenland ben geweest. Ik probeerde hier een slaapplaats te zoeken, maaar dat lukte niet, het was nog te vroeg kreeg ik als antwoord en moest na 12 uur nog eens terug komen.En zo ben ik verder gereden naar de kust, ook hier was het niet makkelijk om iets te vinden, het was hier veel te duur, boven de 1200 batt, en dat kan mijne bruine nie trekken zalle!! Weer even verder in een vissersplaatsje, en dat moest je niet zien , dat rook je wel
Dan was het tijd om mijn kamer te betreden, die zeer proper en fris was, het beste al van deze reis. Na de douche die ik nodig had , want als je hier met de motor gereden hebt, hangt je gezicht altijd vol met een zwarte stof die moeilijk te verwijderen is. Na even geslapen te hebben rammelde mijn maag, en ben op zoek gegaan naar vast voedsel, rijst vis en groentjes he !! zoals gewoonlijk. Na dien heb ik nog een 20 tal km met mijn motor gereden, her en der, overal mijn ogen de kost gegeven. En bij aankomst kon ik me weer gaan wassen, ik overweeg om ook met een monddoekje te rijden zoals velen dat doen hier, wat doe je hier allemaal binnen zeg,?? Nog wat geluierd, en kennis gemaakt met een canadese vrouw en man , en het was bedtijd.deze morgen was ik weer om 5 uur op, net op tijd om de zon te zien verschijnen, een tas koffie te drinken en me aan men pctje te zetten.
>O ja Daniélla is jarig vandaag,'meiske maak er nen schone dag van he!! ' kussen heb je nog te goed
en snorren maar met mijn scheurijzer!!
Ja Hua Hin, nie gemakkelijk zalle!!
Na een stevig avondje uit, opgestaan met een flinke hangover( kater), hoofdpijn, alles deed pijn, maar ja ik, had nog eens van katoen gegeven. Een paar biertjes, goeie muziek en dan is den deze vertrokken he, awel Freddy, het was erger dan in Max bar ,man man. Maar vandaag zou ik het rustig houden, dat wist ik zeker , ze gaan me geen tweede keer liggen hebben. Dus braafjes aan een tas koffie begonnen, daarna een flinke wandeling over het strand, en ik had geen pet bij, men hoofdpijn werd nog erger.
Rond drie uur was ik weer op de kamer, toen meteen een dafalgan opgelost in water, en natuurlijk opgedronken. en het was tijd om een middagdutje. En na da slaapje(het was al acht uur) voelde ik me herboren, en besliste toch maar om nog eens door de straten te wandelen, en da had ik niet mogen doen, ik hoorde een bepaalde muziek en mijn schoenen gidste me recht weer de kroeg binnen, met de gevolgen van gisteren nog in men gedachte heb ik maar een watertje besteld, maar ik en water, ik heb het al in mijne naam, dus in bier zit ook water , en mijn volgende drankje was een singha, en dan nog een en nog een.er was geen stoppen aan, en het ging veel beter dan gisteren, oefening baart kunst he!! Met gevolg de morgend nadien geen hoofdpijn meer, jep..
Na de middag heb ik mijn motseklet gestart en een mooie rit in de bergen gedaan, maar waar ge ook bent overal komt ge tempels tegen, dus stop je daar maar he!! Maar in de vlakke zon en dan met mijn motorvest aan, geloof me ik ben zeker dat vele mensen me zot verklaarde. Na de rit eens lekker thais gaan eten, een soort van vis, met gestoomde groentjes en rijst, njam njam .
S'avonds was het weer van datte he, wa kunde hier anders doen, ne cinema is hier niet en da zou me ook niet echt plezier doen. Maar ik had deze keer wel op mijn tellen gepast, want morgen zou ik vertrekken, richting het zuiden. En toen ik wakker werd en op mijn horloge keek schrok ik het was al half elf, oeche!! Dus snel alles klaar gemaakt en ben vertrokken voor een rit van een 240 km.
Onderweg kwamen regelmatig jonge kerels naast me rijden met hun opgefokte brommers en ze probeerden me dan op te jutten, en soms draaide ik dan eventjes men gas open, maar zette hem al even snel dicht zo dat die gasten me inhaalden en met een brede smile me voorbij zoefden,.Ik ben zeker dat ik wat langer men gas moest openhouden ze ongelukken zouden doen om me te kunnen kloppen. En onderweg krijg je dorst, en mijn motor had ook drinken nodig en zo hebben we de nodige pitsstop gedaan., daar ben ik de eerste bikers tegengekomen. Een man en vrouw bijden met een Harley, maar als ik hun probeerden aan te spreken gebaarde ze van krommen aas, ik had maar een honda'ke bij.
Toen we verder reden kwamen we in een ananasstreek, ze waren overal aan het oogsten en ook werden er nieuwe planten gezet . Regelmatig reed je achter een met ananas geladen vrachtwagen, en dan rook je de zoete ananas geur, maar ook regelmatig was er een andere geur waar te nemen, hes precies dat je dan achter een mestwagen aanreed, en als je dat ruikte gaf je wel gas om die vrachtwagen voor te zijn Maar onderweg had ik ook steeds het gevoel dat ik misschien wel de gelukkigste mens in thailand was, man of vrouw wat kan ik daar van genieten.
En na een drie uurtjes kwam ik in een thais badplaatsje aan, overal werd er alleen thais gesproken, en eer ik toen een kamer gevonden had , dat heeft eventjes geduurd, maar wie zoekt die vind, dus? De kamer heeft niet veel om het lijf maar ik kan men motor hier wel veilig stallen, en de eigenaar heeft heel de buurt al bijeengeroepen om mijn motor te bekijken, ja ze zijn da hier niet gewoon he!! ne motor men belgise nummerplaat.
Hier ga ik twee nachten blijven, en dan bollen we weer verder naar de volgende statie. Na her eerste echte eten van de dag, rijst en vis met groentjes (het zal nog dagen dezelfde menu worden denk ik) ben ik aan een wandeling begonnen over het rustige strand, geen mens te bespeuren, wel honden die soms al blaffend afkwamen( blaffende honden bijten niet).Na een km ,of drie schat ik liep ik vast, ik kon niet meer verder de een od andere berg had zich op het strand gezet zodat ik langs de baan ben terug gekomen. Langs de baan die evenwijdig liep met het strand stonden her en der eten en drink stalletjes, overal zaten er wel mensen maar echte touristen( westerse ) waren er niet te bespeuren, des al niet te min heb ik onderweg toch een fruitsapje gedronken( braaf he) , ik had me voorgenomen vandaag geen bier te drinken( ik moet aan mijn lijn denken he!!) Even verderop zat en wel een blanke dame , met een spier witte huidskleur, een engelse dacht ik maar toen ik me naast haar zette hoorde in meteen dat het een ander ras was. Zii was russische, en sprak verstaanbaar engels , de dame die vrij corpulent was, was zeer blij dat ze eens tegen iemand kon spreken,en daar had ik al snel spijt van, ze was niet te stoppen, er was geen woord tussen te krijgen. Tot ik op een gegeven moment gewoon opstapte, en ze nog een prettig verlof toe wenste. Ik moest nog een km denk ik eer ik aan mijn kamer was , en toen viel de stilte me op , de laatste dagen was het steeds rumoerig, en dan nu de stilte, wet was een raar gevoel, maar da gevoel kan ook leuk zijn , je hebt tijd om over alles eens na te denken, mijn uitlatingen van de laatste dagen, de gebeurtenissen rondom, de waterellende die ze in bangkok nu hebben, er spookte van alles in mijn hoofd, maar een ding weet ik zeker , ik hier nog nen leuke tijd tegemoet.
Uiteindelijk terug op men kamer, snel een koude douche genomen, en het was bedtijd het was al half twaalf. Toen ik op mijn bed ging liggen merkte ik pas op hoe hard deze matras was, en ook het hoofdkussen was net van beton, oeche das niks voor mij. Met de reden dat ik deze morgen al om half zes op was, alles deet pijn en ik had haast niet geslapen, zo een slecht bed heb ik geen jaren meer gehad. Nu had ik het geluk dat ik de zon over het water zag opkomen, en na de gebruikelijke foto's heb ik me op een bankje gezet, en zo heb ik de bedrijvigheid van de thaise mensen kunnen bewonderen, ik dacht steeds die zitten een hele dag op hun luie krent, nee nee niks is minder waar. Overal was er al handel in vis en groenten, ook vele zakken ijsblokjes werden er meteen in grote frigoboxen gedaan, en meteen werd dat ijs per kg verkocht aan voorbijkomers en mensen die gingen werken.Ik heb ter plaatse nog een fruitsapje gedronken en ben terug naar mijn kamer gegaan, op mijn bed gaan liggen, en viel meteen in slaap; even later werd ik wakker van een hels lawaai, het was net of er tank voorbij kwam, heb ik me gaan proper maken en ben aan dit schrijven begonnen.
Voor de rest van den dag ga ik het rustig houden, mijn motor is wat kuisen, en onderhouden, en morgenvroeg zou ik graag op tijd vertrekken.
Zonnige , plakkerige en stofferige groetjes , mario in the dust!!
de wereld draait door!!
Yep yep,
Na een stevig avondje uit en een goede maar korte nachtrust ben ik aan de volgende dag begonnen met een extra sterke koffie. Al nadenkend hoe ik de dag ga doorbrengen, ik ga me vooral niet druk maken in kwestie men motor. En zo ben ik aan een stevige wandeling begonnen, van de ene naar de andere tempel. En overal waren mensen bezig met het verwachte hoge water, duizende zandzakjes werden er verplaatst her en der. Er heerst een soort paniek onder de mensen van Bangkok, ja ik zou ook niet graag hebben dat er een halve meter water moest binnenkomen
. Het was al snel midag, en ik besliste om eventjes terug naar Belgie te gaan en daar men uitleg eens te gaan doen. En zo geschiede het. Ik in een taxi naar het consulaat van ons land ter plaatse, en eenmaal op de 17 de etage, moest ik men naam en paspoortnummer opgeven en dan een deur verder sta je op officieel grondgebied van Belgie, raar he!! maar het is zo, en het voelde ook zo.toen ik de volgende deur binnen moest kwam ik in een aflevering van exotische liefde terecht, overal stonden er belgische mannen met hun thaise vlam te wachten , allemaal waren ze bezig om hun liefje in ons zo kleine landje te krijgen. De ene met al wat meer overtuiging dan de andere, want onbewust hoorde je die mensen hun verhalen, en der zijn der rare bij zalle.
Toen ik uiteindelijk aan de beurt was, schrok het madammeke , achter het loket, ik stond daar alleen en dat was ze precies niet gewoon. En ik ben aan men uitleg begonnen, de dame in kwestie snapte er niets van en riep er een mannelijke collega bij, ook deze man keek verbaasd van uitleg , en wsist ook meteen niet wat te doen en heeft een officieel document opgemaakt. Terwijl de man al mijn woorden neerpende, en ik tevens dacht ,hier heb ik niets aan, dat verslag komt boven op de hoop andere papieren te liggen. Er lagen stapels documenten gestapeld van op de vloer, en ik dacht hierbij ,nu hebben ze hier een zeer mooi modern kantoor,en nu zijn ze hier een magazijn vergeten te voorzien' (grapje)
En ondertussen rammelde mijn telefoon, en dat kon maar één iemand zijn , ( niet het een of ander vriendinnetje zoals jullie nu denken) het was Wisma, de vervoer firma van mijn motor? De man aan de andere kant van de lijn vertelde me dat de motor van de boot was , en vroeg me waar ze hem mochten afzetten. Men hotel natuurlijk, en ik gaf het adres door. Ondertussen was de man aan het loket klaar met zijn verslag en ik vertelde de brave man dat men motor onderweg was. De man vertelde me dat hij inlichtingen ging nemen met de plaatselijke douane, en me later ging opbellen( het was al 3 uur, en dan stoppen de heren met werken he!!)
Ik vol vreugde met de taxi terug naar het hotel, en om die 10 km te overbruggen hadden we meer dan een uur nodig, er was een lange file, de man achter het stuur wist te zeggen dat er ondertussen enkele straten onder water stonden en het verkeer over andere wegen moest. Zo snel kan dat hier gaan.
Eens aan het hotel aangekomen zag ik in de verte mijn opvallende krat al staan, yep dacht ik. Er zat een klein oud manneke met zijn poep op mijn krat, en toen ik de krat eens goed bekeek , ze zag er als nieuw uit, en had niet in het water gestaan waar ik eerst zo voor vreesde. Vroeg da manneke me wat er moest gebeuren met de krat, ik vertelde dat ik in mijn kamer een steeksleutel 10 ging halen, en dan de krat zouden demonteren.. Ik snel naar mijn kamer, en toen ik terug op straat kwam met de sleutel was de krat al gedemonteerd, en van het houtwerk was er bijna niets meer te vinden, straf he!! wat er juist gebeurd was weet ik niet ,maar van afbreken hebben ze hier verstand. Het is alles zo snel gegaan dat ik nog geen tijd had om de nodige foto's te nemen. Het oude manneke kwam me de papieren van transport nog overhanden , en tevens keek hij me met grote vragen de ogen aan, drinkgeld natuurlijk, ik gaf mem 200 bath, een 5 euro, de man stapte gelukkig weg.
En toen begon ik mijn motor terug in elkaar te zetten, ik had de motor deels gedemonteerd, om het vervoer te vergemakkelijken. Na een dik uur was ik klaar met alles, maar ik miste iets, mijn spiegels waren niet meer te vinden. Ik wist zeker dat ze in de krat zaten ingepakt in plastiek en op men benzinnetank geplakt. Wa nu gedaan? Me zeker niet druk maken , er zijn meer spiegels dan mensen op deze wereld, en dan dacht ik aan da tassen van sommige dames J. En dan was het tijd om de grote vraag, gaat men motor starten???, En wat denk je? Na de tegenslagen van de laatste dagen, jawel zalle net of hij nooit had stilgestaan, van de eerste druk op de startknop, het ging zo vlot dat ik er van schrok, en de tranen in mijn ogen kreeg, (snik snik) En toen moest ik denken aan dat ene liedje; Ge moest eens weten hoe gelukkig ik was; Even later heb ik mijn motor veilig naast de baan gezet, aree wat ik dacht dat veilig was. Na de nodige kettingen en sloten op mijn motor, ben ik na de nodige douche een flink beet gaan eten, en om me te belonen, ben ik bij Burger King iets gaan eten, fast foot..
Die nacht heb ik geen oog dichtgedaan, regelmatig ben ik buiten gaan kijken of alles nog in orde was. De receptioniste van het hotel was daar niet zo gelukkig mee, ik maakte ze onbewust steeds wakker, en daar was ze niet echt blij mee, maar ze kan men ....... kussen ,dacht ik. De morgend daarop ben ik in twee plastiek flessen die ik op straat had opgeraapt en uitgespoeld , ben ik naft gaan halen. Terug aangekomen had men bij de receptie een verrassing voor mij ,mijn verdwenen spiegels waren terug gebracht, hoe en wat weet ik niet maar ze waren terug.
En om 11 uur had ik van iedereen afscheid genomen, en ben vertrokken aan een rit van 220 km. En da ging de eerste 10 km vrij goed, en beziens dat ik had, aan elke lichten kwamen de mensen mijn motor bewonderen, of kwamen ze mij bekijken'( boeda zal het weten). En toen begon het, er stonden enkele straten onder water ,een 10 cm dacht ik; en dat is vrij makkelijk te doen, ik moest nog een 7 km over deze baan volgens mijn GPS, en dan de RAMA 2 autobaan op. Na een goede km op de overstroomde baan werd het water dieper20 cm, en neem van me aan, da is raar rijden zalle. Maar er reden nog steeds van die kleine brommers voor me, en zolang die voor me rijden heb ik geen probleem, en het werd erger hier en daar stonden er al brommers met hun motor in het water? Ik had nog zeker 10 cm over eer mijn motor het water raakte Op een kruispunt vertrouwde ik het niet meer, ik heb men motseklet lans de kant gezet en ben al badend het kruispunt overgestoken. Het water kwam ,tot mijn knieén, en stinken dat water ,het is een open riool he!! Ik ging het risico niet nemen en ben terug gereden, en ondertussen steeg het water zienderogen hoger. Ik heb mijn GPS zijn werk laten doen, en een goede 3 uren later was ik in Hua Hin ,
Daar ter plaatse aan de London bar herkende ze me meteen , en het ging van Mari O, Mari ,O, your back! ! Das plezant aankomen, echt waar, eer ik mijn motor had afgeladen stond de eerste Singa al op ten toog. Even later heb ik een kamer gezocht en gevonden. En toen ik voor de spiegel ging staan schrok ik van mezelf, ik zat onder het stof, je kon goed zien waar mijn bril had gestaan, na een goede koude douche, heb ik mijn vuile kleding naar de wasserij gedaan. En dan was het tijd om een tukje te doen. Na het tukje , een etentje en een toogje en was snel bedtijd. Hier ga ik 2 of 3 nachten blijven , en dan trekken we verder he!!
OEF de echte reis is begonnen !! En de misere van de vorige dagen is weer vergeten, zo moet datte!!
Groetjes uit Hua Hin van men , motseklet en ik, of ben ik nog iemand vergeten? Juist ,Boeda ook nog.
t'is een , een en al misere!!! den toog is nie de plaats om te bleten !!!!
We zijn gestart!!
Na het werk maandagmorgen om 06:00 uur haaste ik me naar de statie van Olen,want om 06:10 uur had ik mijn trein naar Lier. Ik kon men wagen goed parkeren net naast spoor 1. En op dat spoor zou dra de trein aankomen. En ja, tijdens het uitladen van men koffers hoorde ik de bel van de overweg al rinkelen, ik sluit men wagen af, en steek de sleutels door de spleet van het vensterraam dat ik had laten openstaan op een kier( ik kan de sleutels de hele reis toch niet meenemen he!!). De trein stopte, en ik stapte op, en weg waren we, na een tweetal minuten was er al controle op mijn treinkaartje, ik kreeg mijn treinkaartje niet gevonden, en toen realiseerde ik met dat het kaartje nog in mijn auto lag, potverdrie!!! Wa nu?? Ik moest een ander kaartje kopen, da was al 12 euro en 10 cent dat van mijn daggeld weg was.Dus zou ik die dag niets meer kopen om te eten of te drinken, ik moet me straffen. Ja je bent nog geen 10 minuten op verlof en je hebt de eertste flater al gedaan.
Zeer spoedig was ik op de luchthaven, en wat me het eerst opviel , er was een lange rij wachtende om in te checken, en ik dacht da zal toch niet voor mij zijn, maar niet was minderwaar, ik kon ook achter in de rij aanschuiven. En na 3 kwartier was ik aan de beurt; ek zet men koffer op de band en ik merte dat ik 29. 5 kg bij me had, en je mocht maar 28 kg. Het vrouwtje achter de balie deed lastig, en kon haar maar niet overtuigen om me kosteloos te laten voor mijn het overgewicht van 1,5 kg, en even later merkte haar chef op dat het aan mijn balie plots niet meer vooruit ging, de chef kwam en vroeg me war er loos was, ik verklaarde dat ik iets te veel bij me had, de chef lachte erom en gaf de dame in kwestie een flinke uitbrander. Dus de dame werd nog pissiger en met een lang gezicht werkte ze verder( ik moest er stiekem om lachen.
Eenmaal in het vliertuig dat erg netjes was , nam ik mijn plaats in het vliegtuig in? Er kwam een ouder koppel naast me zitten. Even later met een zucht in de lucht mijn eerste eten gehad, en ik dacht nu ga ik me hier eens instaleren se men oogjes toe, en ik viel meteen in slaap, even later werd ik wakker van een hels geschreeuw, ik opende men ogen en da oude moedertje had een baby vast dat flink van zich liet horen. Enkele minuten later verklaarde dat moedertje dat het haar kleinkind was en haar dochter ook mee was met 3 kinderen.En ieder kind op zijn tijd bracht een bezoek aan de oma, en hetrumoer moest ik er maar bijnemen.En dan kan je het al raden he!! van slapen ging er niet veel meer in huis komen. Tijdens de tussenlanding in Mumbai, waar ik een twee tal uren moest wachten op de vlucht, heb ik eventjes mijn ogen kunnen dicht doen.
In Bangkok aangekomen was ik op een wip uit de luchthaven, en nam een taxi om mijn motor te gaan ophalen. En op het bureau ter plaatse, had men weeral goed nieuws, de baas die van alles op de hoogte was , was er die dag niet , de baas was zijn familie naar een veilige plaats aan't brengen, want morgen verwacht men zeer hoog water. .Ergens kon ik het verstaan, maar toch?? Ik had men tel nr doorgegeven, en zou zo spoedig mogelijk geholpen worden Dan op zoek naar een kamer. Dat was vrij vlug geregeld. Na een goede douche en een korte broek aan, ben ik de stad gaan verkennen, en een paar croks gekocht, ik moest toch schoenen hebben die tegen het water kunnen he!! Awel tijdens de hele wandeling had ik geen druppel water gezien, niet waar ik lieg, er waren zweetdruppels aan mijn voorhoofd, want het was er zeer warm en vochtig.
Na eer portie rijst, heb ik me op een terras gezet en heb me stilletjes laten vollopen met bier? En da lukte vrij aardig. Met een half stuk in mijn voeten ben ik naar men kamer gelopen, en viel meteen in slaap. Rond half 1 werd ik wakker, en merkte meteen dat er van slapen niet veel meer in huis ging komen. Dus ben ik maar terug gaan wandelen en weer na enkele biertjes naar men kamer gegaan.
Deze morgen was ik om 7 uur al uit men tram, ne koffie gedronken, en ik was klaar wakker.
Rond half negen telefoon, men vroeg me om naar het bureel van gisteren te komen, we zouden mijn motor gaan oppikken. Ik was een uurtje later ter plaatse, en even later kwam een jonge man zich aanmelden om hem te volgen. We stapte in een auto, en reden naar de douane. Ook hier was het aanschuiven, en we moesten een 3 tal loketten doen, bij het eerste geen probleem , bij het tweede geen probleem, (hoorde me al afkomen??) Dan naar het derde bureel, daar zat zo een oud vrouwtje met het brilleke op het topje van haar neus, ze bekeek de papieren en ze brubbelde iets in het thais..De man die bij me was sprak in het gebroken engels problems, problems, amaai , wat nu weer? Na veel gepraat over en het tweer, vertelde de man me dat de papieren in Belgie slecht zijn opgemaakt, er stond namelijk dat de motor diende om professionele doeleinde en niet om mee te rijden in Thailand, toen gingen men haren eventjes recht op mijn kop staan. De man vertelde om kalm te blijven, wat niet gemakkelijk was dat moment. De man belde een persoon op die een kwartier later ter plaatse was, en deze man zijn engels was perfect in orde, zo dat ik de boodschap verstond. Er werden nieuwe papieren opgemaakt, en klaar was kees, dacht ik ,de papieren diende maar voor een maand, en moest later terug komen om weer een maand te rijden. Ik was niet gelukkig, echt niet gelukkig, echt niet. Het was ondertussen al 4 uur. En de man vertelde dat hij de haven gebeld had en mijn motor konden klaar zetten.. Terwijl we naar de auto gingen kreeg de man telefoon, en aan zijn gedoe merkte ik op dat er weer iets was, en de man voelde zich ook niet gemakkelijk. Hij vertelde me dat de container vandaag nier meer geopend zou worden, en morgen misschien ook niet, is da nu niet erg?? Als reden gaf hij me dat er eerst andere schepen moesten gelost worden, want die schepen lagen al vijf dagen aan wal en die kregen voorrang, en daar stade dan als klein belgske he!!
Niks aan te doen, de man zette me af aan mijn hotel, en zou me zo spoedig mogelijk bellen als hij meer wist. Nu ga ik sebiet een douche pakken, al de misere wan me afwassen en dan een stevige pot drinken.
Zo zie je maar, iets plannen hier ter plaatse, moeilijk zalle, moeilijk .
Groetjes , mario
Als da zo blijft duren, zal ik voor het eerst niet thuis zijn !!
alles moet eens getest worden!!
Hoy vrienden,
Nog eventjes en het is reistijd, en dan moet ik van de tijd gebruik maken om alles eens te testen he! Ik heb bij mijn vorige reizen ook met dez blog gewerkt, en ook merkte ik bij de eerste test dat het nog niet allemaal ok was, het was wel mijn fout zalle!!
Wat is de bedoeling? Ik ga wekelijks een verslag schrijven van de mooie en minder mooi momenten tijdens men verblijf in Zuid-oost Azie. En zo blijven jullie op de hoogte en heb ik een bezigheid voor de kalme momenten.Ook zal ik trachten foto's door te sturen, dat is een van de zaken die vorige keer niet goed lukte.
En dit is geen opstelwedstrijd, de vorige keer kreeg ik reactie's dat ik schrijv fauten maakte. Dus een schrijffout moet kunnen he!!
En ja de reis is nog niet begonnen of de eerste problemen zijn er al. Om me te vervoeren ter plaatse heb ik mijn motor op een boot naar Bangkok gezet. En zoals je het al wel zal weten van TV en radio staat Bangkok onder water. En mijn motor is al van 25/10 in Bangkok, nu hoop ik maar dat hij nog ergens droog staat, zoniet zouden dat wel eens problemen kunnen geven, tegenwoordig zitten de motors vol electronica. En water en electronica, da vecht he!!
Laat ons hopen dat het zal meevallen.
Dus beschouw dit als een test